Choroba Hashimoto

Przewlekłe zapalenie tarczycy, nie rzadkie, które dotyka prawie wyłącznie kobiet w wieku dorosłym, od 40 do 60 lat. Nazwa pochodzi od współczesnego japońskiego chirurga H. Hashimoto. Jest to choroba autoimmunologiczna, która może występować w postaci klasycznej lub zanikowej. Jest również nazywany guzem chłoniastym lub wolem limfadenoidalnym, objawia się początkowo niejasną symptomatologią : pojawieniem się powiększonej lub nieregularnej objętości tarczycy ( wole ), z poczuciem pełności szyi, czasem także gorączki i bólu w stawów. Z biegiem czasu (choroba ma bardzo powolny przebieg) pojawiają się oznaki niewystarczającej aktywności tarczycy i zwłóknienia samego gruczołu , z uciskiem sąsiednich struktur (trudność w połykaniu przez ściskanie przełyku , dysfonia przez ucisk nerwu nawracającego) , Może współistnieć z innymi chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak zespół Sjogrena, niedokrwistość złośliwa , toczeń rumieniowaty układowy, choroba Addisona , cukrzyca i inne. Przyczyny choroby są niejasne, ale uważa się, że jest to choroba autoimmunologiczna, oznacza to tworzenie przeciwciał przeciwko tyreoglobulinie i przeciwko różnym antygenom komórkowym pochodzącym z tarczycy, z postępującym niszczeniem tkanki tarczycy. Pozostawiona sama sobie choroba H. prowadzi do niewydolności tarczycy. Początkowo pacjent jest eutyreozą, a następnie rozpoczyna fazę dekompensacji ze względnym wzrostem TSH . Jeśli występuje nadczynność tarczycy , należy pomyśleć o związku z chorobą Gravesa-Basedowa, której terapia opiera się na podawaniu hormonów tarczycy związanych z kortyzonami .